آکادمی قارچآموزش

فاز دوم کمپوست سازی (قسمت دوم)

در مجموع فاز دو کمپوست سازی را به 5 بخش جداگانه به شرح ذیل تقسیم می شود:(قسمت اول)

 ۱- هم دمایی Leveling

زمان بر بودن عملیات پر تونل از یک سو و از سوی دیگر وجود میزان فعالیت کمپوست و اختلافات دمایی در بخش‌های مختلف توده کمپوست، سبب می‌شود تا در پایان پر تونل اختلافات دمایی محسوسی در نقاط مختلف  توده کمپوستی موجود در تونل شکل بگیرد که بعضاً این اختلاف به ۵-۶ درجه نیز خواهد رسید. به ایجاد هم دمایی در نقاط مختلف کمپوست و نیز مهار کردن فعالیت ذاتی کمپوست های بیش فعال، با استفاده از هوای سیرکوله به همراه  میزان مناسبی هوای آزاد و در مدت ۵ تا ۱۵ ساعت (با توجه به میزان فعالیت کمپوست) اختلاف دمایی موجود در توده کمپوست را به حداقل ممکن رسانده می‌شود. دامنه دمایی این مرحله ۴۵-۵۰ درجه سانتی‌گراداست.

مراحل مختلف فاز دو
۲- گرم کردن warm up

با ایجاد هم‌دمایی در نقاط مختلف کمپوست با استفاده از هوای سیرکوله به همراه هوای آزاد دمای تمام نقاط توده کمپوست به تدریج و میزان ۱-۱/۵ درجه در ساعت افزایش خواهد داشت تا به دمای ۵۸-۵۹ درجه برسد. علت این اقدام، افزایش دمای کمپوست در تمام نقاط کمپوست به‌صورت همزمان است. در غیر این صورت و با وجود نقاطی در کمپوست که در مدت معین در دمای پاستوریزه مطلوب قرار نگرفته‌اند، پاستوریزاسیونی ناموفق را خواهیم داشت. در این مرحله  کمپوست عمدتاً بدون نیاز به تزریق بخار به دمای مورد نظر خواهد رسید.

۳- پاستوریزاسیون killing period

در این مرحله دمای کمپوست در داخل تونل را به مدت ۸ الی ۶ ساعت در دمای ۶۰ درجه نگهداری می‌شود. هدف از این مرحله از بین بردن عوامل بیماری‌زا، آفات و سایر عوامل ناخواسته در توده کمپوست است. باید توجه نمود که بالاتر رفتن  دمای کمپوست از دمای ۶۰ درجه ضمن تأثیرات مطلوب بر عوامل ناخواسته، سبب مرگ گروهی خواص از ارگان‌های مفید و در نتیجه افت راندمان  و کیفیت محصول تولیدی خواهد شد.

با توجه به تاثیرات بازدارنده و کشنده غلظت بالای گاز آمونیاک بر عوامل ناخواسته موجود در کمپوست به‌ویژه کنه‌ها، توصیه می‌شود تا با حفظ غلظت گاز آمونیاک در محدوه  ۴۵۰ پی پی‌ام به مدت ۲ تا ۳ ساعت در اواسط این دوره، به میزان کاملاً محسوسی در نابودسازی عوامل ناخواسته در کمپوست توفیق حاصل نمایید. لازم به ذکر است در این مقطع به منظور تأمین اکسیژن ارگان‌های موجود در کمپوست باید ۵-۱۰% دریچه هوای آزاد تونل باز باشد.

۴- خنک کردن Cooling down

پس از پایان مرحله killing period،  دمای توده کمپوست از طریق کاهش دمای هوا از طریق افزایش حجم هوای آزاد و دور فن،  با شیبی به میزان ۲ تا ۳ درجه در ساعت به دمای ۴۶-۴۸ درجه رسانده خواهد شد.

۵- شیرین کردن Conditioning

هدف این مرحله کاهش غلظت آمونیاک موجود در توده کمپوست به کمتر از ۰/۱ درصد و تبدیل این گاز و سایر ترکیبات نیتروژنه به پروتئین میکروبی است. بهترین دمای مرحله شیرین کردن کمپوست ۴۶-۴۸ درجه سانتی‌گراد و دمای هوا نیز  کمتر از این میزان معمول است.

در این دوره حداقل استفاده از دریچه سیرکوله در دستور کار باید قرار گیرد. به جلوگیری از افزایش دمای کمپوست به بیش از ۵۰ درجه، میزان دریچه سیرکوله را باید افزایش داد. در این وضعیت دمای هوا به کمتر از ۴۳ درجه می‌تواند کاهش یابد.

در این مقطع با کاهش غلظت گاز آمونیاک به میزان ۵ پی پی‌ام، کمپوست آماده تلقیح خواهد شد. عموماً با استفاده از دراگر و ایندکاتور آمونیاک (Derager gas indication tube) و نمونه برداری از هوای برگشتی، غلظت گاز آمونیاک  آمونیوم تونل اندازه گیری می‌شود. دوره شیرین کردن کمپوست عموماً ۳ تا ۴ روز طول می‌کشد.

 

کمپوست سازی فاز دو

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا