آشنایی با بیماری های قارچکلینیک قارچ

افزایش ماندگاری قارچ تکمه‌ای

تأثیر اسیدآسکوربیک، کلرید کلسیم و پراکسید هیدروژن بر ماندگاری قارچ تکمه‌ای (Agaricus bisporus)

قارچ تکمه‌ای دارای عمر انبارمانی کم بوده و قهوه‌ای شدن، کاهش وزن و آلودگی میکروبی از تغییرات عمده‌ای است که پس از برداشت قارچ تکمه‌ای رخ می‌دهد و باعث کاهش ارزش اقتصادی آن می‌شود.

اهداف پژوهش

در این پژوهش، اثر برخی از تیمارهای پس از برداشت از جمله کلرید کلسیم (۰٫۳ و ۰٫۴۵ درصد)، اسید آسکوربیک (۱، ۲ و ۳ میلی مولار)، و پراکسید هیدروژن یک درصد بر افزایش ماندگاری قارچ تکمه‌ای بررسی شد. قارچ‌ها به مدت ۲ دقیقه در تیمارهای فوق غوطه‌ور شده و پس از خشک شدن در دمای آزمایشگاه، در درون ظروف پلی‌اتیلنی با استفاده از پوشش سلفون بسته‌بندی و به دمای ۴ درجه سانتی‌گراد منتقل شدند.

برخی صفات کیفی و کمی در زمان‌های ۸ و ۱۶ روز انبارداری مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد غوطه‌ور کردن در کلرید کلسیم ۰٫۴۵ درصد، اسید آسکوربیک ۲ و ۳ میلی مولار و پراکسید هیدروژن یک درصد به طور قابل‌توجهی، کیفیت بازار پسندی قارچ خوراکی تکمه‌ای را حفظ و از باز شدن کلاهک آن ممانعت نمودند.

نتایج

تیمار کلرید کلسیم با کنترل کاهش وزن، حفظ سفتی، کاهش نشت یونی و کاهش جمعیت باکتری تیماری مؤثر در حفظ کیفیت پس از برداشت قارچ خوراکی بود. اسید آسکوربیک نیز در ممانعت از کاهش وزن تیماری بسیار مؤثر بوده و در حفظ سفتی، کاهش نشت یونی و کاهش جمعیت باکتری مؤثر نشان داد، ولی تیمار پراکسید هیدروژن تنها با کاهش شدید جمعیت باکتری به حفظ کیفیت پس از برداشت قارچ تکمه‌ای کمک کرد.

دانلود فایل اصلی مقاله

شیوه های حذف بیماری های قارچ
>
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا