دانستنی‌هاقارچ های خوراکیمعرفی قارچ‌ها

قارچ شاه صدف

آرایه‌شناسی

فرمانرو: Fungi

دسته: Basidiomycota

رده: Agaricomycetes

راسته: Agaricales

تیره: Pleurotaceae

سرده: Pleurotus

گونه: P. eryngii

نام علمی: Pleurotus eryngii

مترادف: ارینجی

امروزه قارچ خوراکی یکی از منابع مهم تأمین مواد غذایی در دنیا است و کشت قارچهای خوراکی همزمان با افزایش مصرف آنها به‌عنوان غذا به‌طور پیوسته تا به امروز افزایش‌یافته است. قارچ Pleurotus eryngii که به دلیل دارا بودن طعمی عالی به شاه صدف  مشهور می‌باشد، در سرتاسر جنوب اروپا، شمال آفریقا، مرکز آسیا، جنوب شوروی سابق و بخش‌هایی از ترکیه و ایران یافت می‌شود.

قارچ شاه صدف بانام علمی پلوروتوس ارینجی ساقه‌ای کلفت و کلاهکی گوشتی به رنگ قهوه‌ای عسلی دارد که در خانواده پلوروتوس قرار دارد. رنگ اسپورهای آن سفید است و یک همزیست اختیاری می‌باشد. روش معمول کشت قارچ صدفی بر روی کاه برای پرورش ارینجی مناسب نیست یعنی حدود ۸ تا ۱۲ درصد وزن سوبسترا مقدار محصول می‌باشد و این به دلیل تفاوت تیم آنزیمی و متابولیسم شاه صدف است.

کلاهک

کلاهک به قطر ۱۵-۳ سانتی متر، در ابتدا محدب تا صاف، اما به تدریج در مرکز فرورفته میشود. رنگ سطح کلاهک سفید تا کرمی است.

پایه

پایه ی مرکزی، نیمه جانبی تا جانبی، به طول ۶-۳ سانتی متر، به قطر ۴-۱ سانتی متر و هم رنگ کلاهک می باشد. تیغه ها به رنگ سفید تا کرمی و کاملا
بر روی پایه رشد کرده اند.

اسپورها

اسپورها بیضوی و دارای سطحی صاف می‌باشند. اندازه‌ی اسپورها ۸-۵ * ۱۶-۱۴ میکرومتر و نقش اسپوری قارچ سفید رنگ است.

قارچ شاه صدف, هاگ

ایران

در منطقه‌ی مثل طالقان و جاده چالوس نوعی از این قارچ که همزیست باریشه گیاهان است رشد می‌کند که میان بومیان منطقه از محبوبیت زیادی برخوردار است و به نام کماگوش معروف است. مشخصه بارز این قارچ، اندام باردهی آن است که نسبت به سایر قارچ‌های صدفی، بزرگ‌ترین اندازه را دارد.

این قارچ بوی خوشی دارد و بعد از پخت هم کیفیت خود را از دست نمی‌دهد و به همین دلیل به این قارچ، مرغوب‌ترین گونه قارچ صدفی می‌گویند. خانواده قارچ‌های صدفی (Pleurotus spp.) با داشتن ترکیبی به نام لواستاتین (lovastatin) باعث کاهش سطح کلسترول خون شده، ازاین‌رو مصرف آن برای افراد دارای چربی خون توصیه می‌شود.

بازیدیوم ها چماقی شکل، با چهار استریگما و به اندازه‌ی ۸-۵ * ۱۶-۱۴ میکرومتر اند. این قارچ تا مدت‌ها به عنوان واریتهای از گونه‌ی ارینجی و تحت نام P.eryngii var.nebrodensis شناخته می‌شد. اما با انتشار مقاله‌ی معرفی، توصیف و بررسی گونه‌ی تیپ P.nebrodensis و مشاهده‌ی اختلافات مورفولوژیکی در سطح گونه، آرایه‌ی P.nebrodensis به عنوان یک گونه‌ی مستقل معرفی گردید. (2000 Venturella) بعدها بررسی سازگاری جنسی و مطالعات مولکولی جدایه های متعلق به Nebrodensis و Eryngii نشان دهنده‌ی وجود اختلافات و تمایز این دو گروه در سطح گونه بود. (Zervakis et al. 2001)

مصارف دارویی

همچنین در تحقیقات اخیر ترکیب ضد سرطانی اریجیولید A نیز شناخته‌شده که بر روی سلول‌های سرطانی تأثیری کنترلی دارد. اخیرا پروتئینی همولیتیک به نام نبرودئولایزین (Nebrodeolysin) از قارچ P.nebrodensis استخراج شده است. این همولایزین با عملکرد بیولوژیکی چندگانه، یک پروتئین مونومریک با وزن مولکولی KDa 27 است. نبرودئولایزین تأثیرات همولیتیک مناسبی بر روی اریتروسیت های خرگوش های آزمایشگاهی نشان داده و در برابر سلول های سرطانی ریه (04-Lu)، سینه (04-Bre)، کبد (HepG2)، L929 و HeLa نیز توکسیسیته بالایی نشان داده است.

همچنین این ترکیب، تأثیر بازدارندگی جزئی بر روی ویروس HIV نیز نشان داده است. هر چند خاصیت ضدویروسی نبرودئولایزین در مقایسه با سایر ترکیبات موثر، محدود است، اما این اما این ترکیب نخستین ترکیب همولیتیک قارچی است که در مقابل HIV خاصیت بازدارندگی نشان داده است. (2009 ,.Ly et al)

توربینلوس‌ کافمانی
>
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا