آشنایی با بیماری های قارچکلینیک قارچ

اصول بهداشتی در مرحله کمپوست سازی

مواد اولیه موردنیاز برای کمپوست سازی ممکن است به آفات و بیمارگرها و همچنین آنتاگونیست ها و کپک‌های رقیب آلوده باشد.

به گزارش خبرگزاری هاگ-برخی از اینها ممکن است در فاز یک کمپوست سازی کشته شوند اما در فاز دوم (پاستوریزه‌کردن کمپوست) همه آنها حذف می‌شوند. میزان بسیار بالای آلودگی در فاز یک می‌تواند ریشه‌کنی در فاز دوم را دشوارتر کند. چنین سطوحی از آلودگی زمانی می‌تواند اتفاق بیفتد که خاک یا آب گل‌آلود وارد پیست فاز یک می‌شود یا کاه خریداری‌شده، آلوده به خاک است. آلودگی خاک سبب بروز کمپوست سیاه پیتیومی و دنبلان کاذب می‌شود.

اهمیت فاز دو

آماده‌سازی نامناسب کمپوست فاز دو تأثیر بسیار جدی در پرورش موفق قارچ خواهد داشت. پاستوریزاسیون در دمای تقریبی ۶۰ درجه سلسیوس به مدت چندین ساعت برای کشتن آفات، بیمارگرها و اغلب کپک‌های کمپوست کافی است اما ممکن است همه جای کمپوست به این دما نرسد.

گاز آمونیاک یک ضدعفونی‌کننده قوی است و طی فرایند کمپوست سازی تولید می‌شود. غلظت بالای گاز آمونیاک به همراه دمای کشنده پاستوریزه در فاز دوم کمپوست سازی برای حذف بیمارگرها، کپک‌ها و آفات کافی است. معمولاً غلظت گاز آمونیاک بالاتر از ۴۵۰ پی پی‌ام به مدت سه ساعت در فاز دوم کمپوست سازی جهت از بین بردن مناسب ارگانیسم‌های ناخواسته، بسیار مؤثر عمل می‌کند.

غلظت آمونیاک

اگر فاز دوم کمپوست سازی با روند مطلوبی انجام شود غلظت آمونیاک ۲۰۰ تا ۱۵۰۰ پی پی‌ام خواهد بود. بااین‌وجود، سطوح پایین‌تر آمونیاک به‌خصوص زمانی که ۲۰۰ تا ۲۵۰ پی پی‌ام باشد سبب بروز مشکل در کمپوست سازی مانند کپک سبز تریکودرمایی در کمپوست و دنبلان کاذب خواهد شد.

از دست دادن کنترل دما طی دوره اسپانران زمانی که سیستم پرورش به روش قفسه‌ای، جعبه‌ای، بلوکی یا کیسه‌ای باشد بیشتر از زمانی است که اسپانران به‌صورت فله (فاز سه) انجام شود. اگر دمای کمپوست از ۳۲ درجه سلسیوس بالاتر رود موجب مرگ میسلیوم قارچ خوراکی خواهد شد. اگر دما به ۲۸ تا ۳۰ درجه سلسیوس برسد.

بیماری قهوه ای شدن قارچ پس از برداشت
>
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن