بیماری‌های قارچ خوراکی

بیماری تارعنکبوتی قارچ چیست؟ چگونه با آن مقابله کنیم؟

راه‌های شناسائی، کنترل و درمان کپک تارعنکبوتی قارچ همراه با نکات طلایی

بیماری تارعنکبوتی قارچ (cobweb) یکی از بیماری های قارچ است که پرورش دهندگان قارچ در سراسر دنیا با آن درگیر هستند. بیماری تارعنکبوتی قارچ توسط چند نوع کپک مختلف ایجاد میشود که مرسوم ترین آنها نوعی کپک به نام “Cladobotryum dendroides” است.

کپک تار عنکبوت یک مشکل رایج است که به شدت روی کشت قارچ تاثیر می گذارد و کیفیت محصول را در مدت زمان کوتاهی کاهش می دهد. رعایت نظافت سالن و تجهیزات و شرایط محیطی مساعد برای مبارزه با کپک‌های  تار عنکبوت بهترین راه است.

در سال های اخیر این بیماری در جهان شایع شده و خسارات سنگینی را به پرورش دهندگان قارچ در گوشه کنار جهان وارد کرده است. شیوع این بیماری با تغییر در تکنیک ها پرورش، بویژه استفاده از نوع خاک پوششی و سیستم های آبیاری جدید بوجود آمده است.

معرفی بیماری تارعنکبوتی یا داکتی لیوم

اولین علائم آن لکه‌ های آردی از بافت تار عنکبوتی سفید و مانند پنبه‌ است، که روی خاک پوششی رشد می‌کنند. بدلیل ظاهر مشابه در اغلب موارد توسط مبتدیان با میسلیوم قارچ اشتباه گرفته میشود! البته رنگ آن با میسلیوم متفاوت است که این تفاوت را افراد باتجربه به خوبی تشخیص میدهند؛ رنگ میسلیوم قارچ سفید روشن است، در حالیکه لکه های تار عنکبوت خاکستری روشن است.

برای تمایز کپک تار عنکبوت از میسلیوم، نگاه دقیق‌تری تری به ساختار آن بیندازید. این کپک در مقایسه با هیف‌های طناب مانند میسلیوم قارچ، خشک تر است؛ همچنین کپک تارعنکبوتی به صورت سه بعدی در بالای بستر رشد می کند و حجم دارد در حالیکه میسلیوم بصورت صاف روی سطح خاک پوششی رشد می کند.

نکته دیگر سرعت رشد متفاوت آنها است؛ کپک تارعنکبوت با سرعت بیشتری نسبت به میسلیوم رشد میکند. تفاوت دیگر این است که میسلیوم تراکم بیشتری نسبت به کپک دارد. همچنین کپک در اغلب موارد بوی قابل تشخیص دارد که با بوی میسلیوم متفاوت میباشد.

این بیماری در مراحل بعد از سطح خاک پوششی فراتر رفته و پایه و کلاهک قارچ را نیز درگیر می کند. تارها بر روی قارچ تنیده و درمدت کوتاهی قارچ ها توسط توده سفید رنگی احاطه می‌شوند. قارچ های آلوده پس از مدتی به رنگ زرد، یا زرد مایل به قهوه‌ای در می‌آیند، بعد از مدتی به رنگ صورتی تغییر رنگ داده و آبکی و نرم می‌شوند (حتی بعد از برداشت).

هنگامی که کلونی تار عنکبوت روی قارچ ها و خاک پوششی مستقر می شود، به دلیل تولید انبوه هاگ های خشک، سطح پودری و دانه‌ای ایجاد می کند. گاهی اوقات، کلونی های تار عنکبوت با افزایش سن، رنگ صورتی ایجاد می کنند.

کپک ایجاد کننده بیماری تارعنکبوت، در واقع خودش نوعی قارچ است که در بستر رشد با قارچ کشت، برای مواد غذایی رقابت میکند و به دلیل سرعت رشد بالاتر، برنده رقابت خواهد شد. این کپک علاوه بر مصرف منابه کمپوست و خاک پوششی، خاصیت تهاجمی داشته و از رشد قارچ های کوچک جلوگیری می کند و قارچ های بزرگتر را نیز میخورد و تجزیه می کند.

تفاوت رنگ و بافت تارعنکبوتی با میسلیوم قارچ
تفاوت رنگ و بافت کپک تارعنکبوتی با میسلیوم قارچ در این تصویر مشخص میباشد

منابع اولیه آلودگی

منابع اولیه آلودگی ممکن است شامل خاک پیت آلوده، خاک‌پوششی آلوده، اسپورها و قطعات میسلیومی کپک که بصورت هوازاد هستند، مگس‌های قارچ و کارگران یا تجهیزات آلوده آنها باشد.

قارچ‌ های برداشت‌ شده و همچنین جعبه‌های محتوی آنها و تجهیزات برداشت که بین فارم های (سالن ها) مختلف برای بسته‌بندی منتقل می‌شوند نیز یکی از مهمترین و محتمل‌ترین منابع اولیه آلودگی هستند.

اولین و معمولی‌ترین علائم این بیماری در فلش‌های آخر (اغلب سوم) دیده می‌شود اما بعد از اینکه این بیماری در فارم مستقر شد، آلودگی ممکن است در هر فلشی دیده شود.

گسترش کپک تارعنکبوتی یا داکتی لیوم

این بیماری به سبب اینکه نوعی کپک است، در شرایط مرطوب رشد می کند. میسلیوم تار عنکبوت با سرعت حداقل 1 الی 2 سانتیمتر در روز رشد می کند و طی چند روز پس از انتشار، این بیماری انبوهی از هاگ های پودری خشک (اسپور) تولید می کند.

اسپورها عوامل اصلی پراکندگی تار عنکبوت هستند؛ اسپورهای تار عنکبوت بسیار سبک بوده و به راحتی در هوا منتقل می شوند. هرگونه حرکت فیزیکی هوا نزدیک لکه تار عنکبوتی موجب گسترش اسپورهای آلوده از طریق هوا می‌شود. این روش عمده ترین راه برای انتقال عامل بیماری در یک سالن پرورش قارچ و یا شاید بین سالن ها باشد.

اسپورهای هوازاد (پخش شده در جریان هوا) ممکن است مثلا سبدها یا ابزار چیدن قارچ در یک سالن را آلوده کنند و این اشیای آلوده ممکن است در اثر انتقال به سالن دیگر، سبب آلودگی کل مزرعه قارچ شود.

حتی عملیات پوشاندن قارچ‌های آلوده با نمک یا یک ظرف، نیز منجر به پراکنده شدن زیاد اسپورهای این بیماری می‌شود. اسپورها همچنین توسط پاشیدن آب جهت آبیاری، یا آب خروجی اضافی سالن و همچنین قارچ چین‌ها پراکنده می‌شوند.

آبیاری توده‌ هایی از هاگ‌های آلوده را در هوا آزاد می‌کند، جایی که می‌توانند به سرعت از طریق سیستم گردش هوا در اطراف سالن کشت، پخش شوند. آنها همچنین می توانند از درهای باز و دریچه های اگزوز خارج شوند و به گرد و غبار، زباله ها و تجهیزات اطراف مزرعه بچسبند.
پراکنده شدن اسپورها درنتیجه آبیاری نواحی آلوده بستر یا ریختن نادرست نمک بر روی لکه‌های آلوده یکی از مهم‌ترین عوامل در شیوع بیماری تارعنکبوتی است.

البته اسپورهای این بیماری چسبناک نیستند بنابراین به نظر می‌ رسد مگس‌ها یا حتی قارچ چین‌ها در انتقال بیماری نقش خیلی مهمی نداشته باشند و مهمترین عامل پخش جریان هوا است.

این گسترش سریع نشان می دهد که چرا شناسایی و درمان سریع بیماری تار عنکبوت بسیار مهم است.

مراحل مختلف بیماری تارعنکبوتی قارچ
مراحل مختلف بیماری تارعنکبوتی قارچ

 

تکنیک های پیشگیری از کپک تارعنکبوتی

مهمترین فاکتور برای دوری از بیماری تار عنکبوتی پیشگیری از وقوع آن است، زیرا هنگامی که علائم آن مشهود و قابل مشاهده شود، دیگر کار از کار گذشته و میسلیوم این کپک بستر شما را آلوده کرده است.
متأسفانه، اگر کپک تارعنکبوت بستر شما را پوشانده باشد، شانس نجات قارچ های رشد کرده شما بسیار کم است. زیرا اگر قارچ ها آلوده شده باشند، حتی اگر آنها را برداشت کنید باز هم کپک بر روی آنها رشد کرده و کیفیت آنها را پایین می آورد و در برخی موارد آنها را غیر قابل فروش می کند(ایجاد لک و تغییر رنگ قارچ).

بنابراین پیشگیری اولیه بسیار مهم است؛ برای پیشگیری 2 فاکتور شرایط محیطی و ضدعفونی کردن بسیار مهم است که در ادامه به تشریح آن میپردازیم.

شرایط محیطی رشد کپک:

قارچ یا کپک عامل بیماری تارعنکبوت (Cladobotryum dendroides) در دمای 25 درجه سانتیگراد (سلسیوس)، رطوبت نسبی 90% درصد و اسیدیته(PH) ۵ تا ۶، بهترین شرایط رشد را دارد. اما اسپورزایی (تولید هاگ) در دمای ۲۵ درجه سلسیوس و رطوبت ۹۵ درصد بیشتر صورت می‌گیرد. کنیدی (اسپور غیرجنسی و غیر متحرک) تنها فرم معمول اسپوری این قارچ بیماری‌زا است.

درجه حرارت:

همانطور که گفته شد، کپک تار عنکبوت در دماهای گرم رشد می کند. اطمینان حاصل کنید که منطقه رشد شما در محدوده بهینه برای گونه های قارچ هدفی که پرورش می دهید باقی بماند. دمای مورد نیاز بسته به گونه قارچ پرورشی متفاوت است.

برای تنظیم و تثبیت دما می توانید از یک دماسنج و ترموستات استفاده کنید تا دمای سالن خود را مشاهده کنید و در محدوده مناسب برای قارچ پرورشی خود تنظیم کنید.

رطوبت + آب:

کنترل مناسب رطوبت برای جلوگیری از تجمع بیش از حد رطوبت که در آن کپک تار عنکبوت رشد می کند، بسیار مهم است. این یک مورد ظریف و حساس است که باید با دقت مناسب صورت گیرد. اگر متوجه علائم کپک شدید، سطح رطوبت خود را در اسرع وقت پایین بیاورید و برنامه مه پاشی خود را دوباره ارزیابی کنید.

تبادل هوای تازه (FAE):

برای جلوگیری از بروز کپک تار عنکبوت روی قارچ ها، جریان هوا و تهویه کافی را فراهم کنید. جریان هوای راکد اولین عامل ایجاد کپک تار عنکبوت است. مطمئن شوید که محیط رشد شما دارای گردش هوای خوب با فیلتراسیون مناسب برای جلوگیری از ورود حشرات، آلودگی ها و هاگ های کپک است.

*** البته جریان هوایی برای پیشگیری از رشد کپک است و در صورت مشاهده علائم کپک باید جریان هوای اطراف نقطه آلوده را قطع کنید تا از انتشار ان جلوگیری نمایید.

قارچ های آلوده در سالن قارچ
قارچ های آلوده به کپک تارعنکبوت

عقیم سازی و ضدعفونی برای جلوگیری از کپک تار عنکبوت:

آماده سازی بستر رویش:

همیشه از تکنیک های استریل سازی مناسب برای بسترهای کمپوست قارچ پیروی کنید. پاستوریزه کردن یا اتوکلاو کردن یک مرحله حیاتی برای از بین بردن آلاینده های بالقوه از جمله هاگ های کپک تار عنکبوت است.

ضدعفونی تجهیزات و محیط:

تمام ابزارهای کشت، سینی ها، ظروف و سطوح را به طور منظم تمیز و ضد عفونی کنید تا خطر ورود کپک تار عنکبوت یا سایر آلاینده ها و عوامل بیماری‌زا به محیط را به حداقل برسانید. همچنین بعد از هر دوره کشت سالن را با دقت بخار دهید و پاستوریزه نمایید.

بهداشت شخصی:

هنگام استفاده از هر چیزی وارد سالن های پرورش قارچ میشود، استانداردهای بهداشت را رعایت کنید. لباس ها و کفش های خود را قبل از ورود به اتاق رشد خود عوض کنید تا هیچ گونه پاتوژنی با خود حمل نکنید.
همچنین بصورت کامل و با وسواس بهداشت فردی را رعایت نمایید؛ دست های خود را کاملا بشویید، دستکش یکبار مصرف بپوشید و از آلودگی متقاطع بین مناطق مختلف کشت خودداری کنید.

 


کنترل و درمان بیماری تارعنکبوتی

کپک تار عنکبوت یکی از نگران کننده ترین اشکال آلودگی در پرورش قارچ است، اما در واقع بسیار نادر است و درمان آن آسان است. مهم است که بیماری تار عنکبوتی را سریع درمان کنید تا از کنترل خارج نشود.

قرنطینه محل آلوده

فوراً هر قسمت از بستر آلوده یا قارچ آلوده را جدا کنید! این کار برای جلوگیری از گسترش کپک تار عنکبوت، کاملا ضروری است.
این کار بسته به میزان سطح آلودگی متغیر می باشد، اگر سطح آلودگی کم است می توانید آن را با یک دستمال مرطوب به قارچ‌کش از سایر نواحی جدا کنید و روی آن را نمک بریزید تا از گسترش آن جلوگیری نماید. سپس قسمت آلوده را به آرامی با دستمال برداشته و دور بیندازید.
در صورتیکه محیط آلودگی وسیع تر بود، نسبت به جداسازی و دور انداختن بلوک کمپوست آلوده اقدام نمایید تا از خطر گسترش کپک در کل محصول جلوگیری نمایید..

با استفاده از روش زیر می توانید محل آلوده به کپک را از باقی نواحی جداسازی کنید:

  1. تمام مناطقی را که قرار است درمان کنید به وضوح علامت گذاری کنید.
  2. مقداری دستمال کاغذی ضخیم را مرطوب کنید (میتوانید از قارچ‌کش استفاده نمایید) و ناحیه آسیب دیده را به آرامی با حاشیه حداقل 5 سانتیمتری بپوشانید. اطمینان حاصل کنید که لبه ها به خوبی مهر و موم شده اند تا از خروج هاگ جلوگیری شود.
  3. اگر قارچ ها در زیر دستمال در حال رشد هستند، سعی کنید پایه آن را به آرامی با تیغ ببرید تا رشد آن متوقف شود.
  4. سپس بر روی دستمال و نواحی اطراف آن نمک بریزید، بطوریکه سطح آن را بپوشاند.
  5. نواحی را به طور مرتب بررسی کنید تا مطمئن شوید که در آن نزدیکی رشد مجددی صورت نگیرد.
  6. پس از مدتی که از عدم گسترش بیماری مطمئن شدید ناحیه آلوده را با همان دستمال بردارید و دور بیندازید.
کنترل بیماری تار عنکبوتی قارچ
کنترل بیماری تار عنکبوتی قارچ

تعدیل رطوبت

رطوبت بالا از شرایط مطلوب رشد این کپک می باشد. بنابراین رطوبت و شرایط تبخیر را به گونه ای تنظیم کنید تا شرایط محیطی برای رشد کپک های تار عنکبوت سخت‌تر شود. این موارد ممکن است شامل کاهش سطح رطوبت با آبیاری کمتر و تنظیم دمای اتاق باشد.

هرگز بخش های آلوده را ابیاری نکنید.
کپک تار عنکبوت در شرایط گرم و مرطوب با گردش هوای ضعیف رشد می کند؛ زمانی که آب از خاک پوششی یا سطح قارچ تبخیر نشود احتمال وقوع بیماری تارعنکبوتی بسیار زیاد است. زیرا رطوبت خاک‌پوششی و سطح بدون تبخیر آن، گسترش بیماری را افزایش می‌دهد. جهت جلوگیری از وقوع اپیدمی، شرایط محیطی باید به نحوی تنظیم شود که تبخیر مداوم از سطوح وجود داشته باشد.

گاهی اوقات شیب موجود در سالن موجب تفاوت در میزان رطوبت در طول سالن می شود؛ در این شرایط احتمال گسترش بیماری تارعنکبوتی در بخش های مرطوب تر و سردتر بیشتر خواهد بود.

افزایش جریان هوا

بهبود تهویه و گردش هوا در منطقه رشد در اسرع وقت یک راهکار مهم است. همانطور که گفته شد، کپک تار عنکبوت در هوای راکد رشد می کند. افزایش جریان هوا به ایجاد محیطی کمتر مساعد برای رشد آن کمک می کند. اگر در مرحله باردهی قارچ ها هستید، می توانید تهویه اتاق رشد یا تک لوله خود را چندین بار در روز در حالت بادزن قرار دهید.

در مزارع بزرگ، نقشه سیستم های تهویه سالن ها باید بررسی شود تا امکان انتقال اسپورهای کپک از سالن‌های آلوده به سالن‌های سالم مورد بررسی قرار گیرد.
قرار دادن فیلتر در ورودهای و خروجی‌های هوا پخش شدن آلودگی را به حداقل می‌رساند. استفاده از “فیلتر 5 میکرونی” که جلوی ورود بیشتر اسپورهای هوازاد را بگیرد کافی است.

 

در طی چیدن قارچ‌های آلوده، درب سالن‌های تولید باید تا جایی که امکان دارد بسته نگه‌ داشته شود تا از حرکت هوای آلوده به سالن‌های دیگر جلوگیری شود. وجود فشار هوای مثبت در سالن‌های تولید (بخصوص اگر درب‌ها باز باشد) می‌تواند به پخش شدن اسپورها و آلودگی بیشتر منجر شود.

درمان با سموم قارچ‌کش

درمان بیماری تارعنکبوتی با مواد قارچ‌کش فقط در صورت لزوم انجام میگیرد. بسته به شدت آلودگی کپک تار عنکبوت و شیوه های خاص کشت قارچ، می توانید از قارچ کش های تایید شده استفاده کنید. تاکنون هیچ گونه کاملا مقاوم در برابر آفت‌کش، از این کپک شناسایی نشده است، اما در سالیان اخیر مقاومت این کپک در برابر سموم و آفت‌کش ها افزایش یافته است.

در استفاده از سموم بسیار مراقب باشید زیرا همه قارچ‌کش ها برای پرورش قارچ مناسب نیستند! حتما یک قارچ کش مناسب را انتخاب کنید که برای استفاده روی قارچ بی خطر باشد و دستورالعمل ها را به دقت دنبال کنید.

اگر کپک تارعنکبوتی زود تشخیص داده شود، می توان آن را با اسپری پراکسید هیدروژن 3% از بین برد (استفاده از 97% آب مقطر و 3% محلول پراکسید هیدروژن). این اسپری به میسلیوم قارچ آسیبی نمی رساند اما هرگونه کپک را در بستر شما از بین می برد. ممکن است لازم باشد عقیم‌سازی با سمپاشی را چند بار در فواصل 12 ساعته تکرار کنید.

 

سموم و قارچ کش های دیگر:

  • پروکلراز منگنز (اسپورگون یا اکتاو) و بنزیمیدازول ها (باویستین، بنلات و تکتو) نیز برای از بین بردن کپک تارعنکبوتی موثر هستند اما برخی از سویه های این کپک به این قارچ‌کش‌ها مقاوم هستند. مخصوصا در سال های اخیر عامل بیماری به سموم بنزیمیدازول مقاوم شده است!
  • برخی از عوامل بیماری تا حدودی به پروکلراز مقاوم هستند. همچنین تعداد زیادی از عوامل بیماری نیز به تیابندازول مقاوم شده‌اند در حالیکه به بنومیل یا کاربندازیم حساس هستند. برخی از سویه های کپک نیز به همه بنزیمیدازول ها مقاوم هستند.
  • قارچ‌کش کلروتالونیل (داکونیل) تا حدودی همه عوامل بیماری زا را کنترل می‌کند اما به‌ اندازه سایر قارچ‌کش‌ها مؤثر نیست.
  • با ورود سم قارچ کش مترافنون (VIVANDO) برای مبارزه با بیماری تارعنکبوتی، سال ها مبارزه شیمیائی 100% موثری با این کپک رقم خورد ولی متاسفانه بعد از چندین سال مقاومت در مقابل این سم بوجود آمد. به همین دلیل در سال های اخیر بیماری تارعنکبوت مجددا در حال مطرح شدن در صنعت قارچ جهان است.
  • اخیرأ ترکیب طبیعی به نام Trilogy در ایالات‌ متحده آمریکا برای کنترل این بیماری توصیه‌ شده است. برای کنترل این بیماری عمومأ دو قارچ‌کش پروکلراز منگنز و کاربندازیم انتخاب می‌شوند.
محلول قارچ کش هیدروژن پراکسید
محلول قارچ کش هیدروژن پراکسید

*** همچنین می توانید در مراحل اولیه آلودگی، یک پارچه استریل را با محلول پراکسید هیدروژن خیس کنید و نواحی عفونی را به آرامی به محلول آغشته کنید.

 

کوک آوت یا پخت سالن پرورش

تاکنون بهترین راه کنترل بیماری، کوک آوت (پختن) سالن پرورش بوده است. اسپورهای تازه تولید شده با قرار گرفتن به مدت ۳۰ دقیقه‌ در دمای ۴۵ درجه سانتیگراد (سلسیوس) کشته می‌شوند؛ اما اگر رطوبت موجود در اسپورها پایین باشد قادر به تحمل دمای بسیار بالاتر (حتی ۱۰۰ درجه !) نیز خواهند بود.

میسلیوم تازه کپک تارعنکبوتی، 15 دقیقه طول میکشد تا در دمای 40 درجه سلسیوس کشته شود، اما میسلیوم خشک می‌تواند حتی دمای 70 درجه سلسیوس را به مدت 15 دقیقه تحمل کند! در سالن های پرورشی که امکان رسیدن به دمای بالا امکان‌ پذیر نیست، کوک آوت 15 دقیقه‌ای در دمای 50 درجه سانتیگراد می‌تواند بسیاری از اسپورهای قارچ را از بین ببرد.


نکات تکمیلی در رابطه با مدیریت کپک تارعنکبوتی

 

  1. استفاده از روش‌های کشت قارچ که شامل خاک پوششی نمی‌شود، خطر آلودگی را بطور چشمگیری کاهش می‌دهد.
  2. به سادگی با اشباع نکردن بیش از حد بستر رویش و با فراهم کردن تبادل هوای تازه فراوان، می توانید خطر ابتلا به بیماری تار عنکبوت را کاهش دهید.
  3. قارچ های کشت شده باید به طور منظم (از جمله آخر هفته) بازرسی و درمان شوند.
  4. هرگز از سالن‌ هایی که از نظر آلودگی بررسی و تیمار نشده‌اند، قارچ برداشت نکنید.
  5. از خیس ماندن کلاهک به مدت زیاد و همچنین تبخیر ناکافی آب از سطح خاک‌ پوششی جلوگیری کنید. مراقب باشید که توده خاک پوششی و کمپوست، زیاد فشرده نباشند.
  6. همه جعبه‌های پلاستیکی قبل از استفاده مجدد و انتقال به سالن‌های دیگر باید تمیز و ضدعفونی شوند.
  7. خاموش کردن فن ها قبل از نمک زدن و آبیاری می تواند از گسترش بیماری جلوگیری کند.
  8. نمک زدن تنها زمانی موثر است که همراه با دستمال مرطوب انجام شود. حتی نمک زدن نیز اگر با دقت انجام نشود، هاگ های کپک را در هوا پخش می کند.
  9. دمای پایین تر سالن، به شرطی که محصول قارچ شما بتواند آن را تحمل کند، سرعت رشد و تکثیر کپک تار عنکبوت را کاهش می‌دهد.

 

ایرادات مربوط به ساختار و پرسنل مزرعه قارچ

نکاتی که باید قارچ چین ها و یا سرپرست آنها برای مبارزه با کپک تار عنکبوتی در نظر داشته باشند:

1- پرسنل قارچ چین در حین عملیات برداشت به دلیل نور کم سالن های پرورش و یا تراکم زیاد قارچ های روئیده شده بر روی بستر، لکه های آلودگی را تشخیص نمی دهند.

2- عدم وجود آموزش های مناسب مصور و توضیحات مفید و کارآمد به قارچ چین های تازه کار و عدم آگاهی ایشان از پتانسیل خسارت بیماری یکی دیگر از مواردی است که باید برطرف گردد.

3- عدم وجود مجموعه مقررات بهداشتی با ضمانت اجرایی مناسب و نظارت بر آنها، برای پرسنل مزرعه.

4- عدم اطلاع رسانی وضعیت قارچ ها از حیث اندازه در سالن های مختلف برداشتی به قارچ چین ها که همین موضوع سبب میشود تا قارچ چین ها در طی روز به کرات به سالن های متفاوت مراجعه نمایند.

5- ابزار و ادوات قارچ چینی شامل بی سیم ها، پلاک های شناسایی قارچ چین ها، سبد ها، ترولی های قارچ چینی از سالنی به سالن دیگر بدون پاکسازی و ضدعفونی انتقال داده می شوند.

6- درب سالن های برداشت در حین عملیات برداشت، عموما باز است.

7- سالن های آلوده به بیماری تار عنکبوتی، پیش از ورود قارچ چین ها، بصورت روزانه بازدید و تیمار مناسب نمی شوند.

8- در عمل با ورود به سالنی که لکه‌های بیماری تارعنکبوتی به قطر 15سانتیمتر در آن وجود دارد، مطمئن باشید که در طی حداقل 3 روز گذشته هیچگونه اقدام پیشگیرانه ای در آن سالن صورت نگرفته است!

 

*** در انتهای دوره کشت، اسپورها ممکن است هوازاد شده و به سالن‌های دیگر منتقل شوند؛ در این حالت بجای کوک‌آوت، باید سالن ها با روش شیمیایی (سمپاشی) پاکسازی شوند زیرا از بین بردن همه لکه‌های تار عنکبوتی برای دوره جدید کشت ضروری خواهد بود.

برای اطلاع از سایر بیماری‌های قارچ خوراکی می‌توانید به این بخش مراجعه فرمایید.

 

 

گردآوری، ترجمه و تحریر توسط مجله خبری-آموزشی هاگ
کپی فقط با ذکر منبع مجاز می باشد.
نویسنده: علیرضا صالحی

4.2/5 - (5 امتیاز)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا