قارچ پلی پور زرد

قارچ پلی پور زرد

آرایه شناسی

فرمانرو: Fungi

بخش: Basidiomycota

دسته: Agaricomycetes

زیردسته: Agaricomycetidae

رده: Polyporales

تیره: Polyporaceae

جنس: Laetiporus

گونه: L. sulphureus

نام علمی: Laetiporus sulphureus

پراکنش در ایران: این قارچ تاکنون از میزبان‌های درختی متعددی از مناطق مختلف ایران شامل استان‌های مازندران، گیلان، گلستان، اردبیل، تهران و کرمانشاه جمع آوری شده است و زمان رویش آن در بهار و پاییزاست.

اندام بارده عبارت است از اندامی طاقچه‌ای، بادبزنی شکل تا نیم دایره‌ای که معمولاً به شکل مجتمع در کنار هم رشد می‌کنند. اندام بارده به عرض تا ۵۰ سانتی متر و به ضخامت تا ۵ سانتی متر، سفت و چوبی است. سطح اندام، به رنگ زرد روشن، زرد، نارنجی روشن تا نارنجی صورتی و معمولاً با چین و چروک‌هایی دیده می‌شود. در واقع ترکیب رنگی اندام بارده در این قارچ وجه تمایز آن از سایر قارچ‌ های چوب زی است. سطح تحتانی اندام بارده از پوششی از منافذ بسیار ریز پوشیده شده است. سطح منافذ در سطح تحتانی اندام بارده نیز به رنگ زرد روشن نارنجی می‌باشد.

اسپورها

اسپورها بیضوی، صاف و به اندازه ۵-۷ ۳-۵ میکرومتر اند. رنگ نقش اسپوری سفید است. این قارچ به عنوان یک قارچ چوب زی در مواردی به عنوان یک پاتوژن گیاهی عمل کرده و بر روی میزبان‌های درختی ایجاد بیماری می‌کند.

قارچ پلی پور زرد

ترکیبات

علی رغم ترکیبات متنوع حاصل از قارچ L.Sulphureus تحقیقات متنوع حاصل از قارچ L.Sulphureus تحقیقات محدودی در زمینه خواص دارویی و پزشکی این قارچ در مقایسه با سایر قارچ‌های دارویی از جمله سایر قارچ‌های پلی پور انجام گرفته است. وجود ترکیبات مهم و مفیدی از جمله پلی ساکاریدها، لکتین ها، پیگمان ها، ترکیبات و تری ترپن ها و برخی ترکیبات دیگر در این قارچ ثابت شده است.

خاصیت آنتی اکسیدانی و آنتی باکتریال

وجود خاصیت آنتی اکسیدانی قارچ به دلیل وجود ترکیبات فنلی در اندام بارده قارچ به اثبات رسیده است. در تحقیق انجام شده به وسیله Turkoglu و همکاران که با عصاره گیری از اندام‌های بارده قارچ به انجام رسید، وجود مقادیر بالایی از ترکیبات فنلی و خاصیت آنتی اکسیدانی بالای قارچ در مقایسه با آنتی اکسیدان های مرسوم نظیر BHA و Tocopherold ثابت شد. (2007.Turkoglu et al)

قارچ صدف آبالون
میخوام مطالعه کنم

همچنین Turkoglu و همکاران خواص آنتی بیوتیکی قارچ را مورد بررسی قرار داده و به این نتیجه رسیدند که عصارهی قارچ در برابر باکتری‌های گرم منفی دارای بازدارندگی محدودی بوده، اما در مقابل باکتری‌های گرم مثبت از خاصیت بازدارندگی بالایی برخوردار است.

اما نکته‌ی جالب توجه، بازدارندگی بالای عصارهی قارچ در برابر ویروس HIV می‌باشد. در یک تحقیق وسیع انجام شده توسط Mlinarid و همکاران، توانایی بازدارندگی عصاره‌ی ۵۷ گونه قارچ از دو گروه اسکومیست و بازیدیومیست ها، در برابر آنزیم HIV-1 reverse transcriptase مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان داد از میان قارچ‌های مورد بررسی، گونه‌ی L.Sulphureus از بیش‌ترین بازدارندگی برخوردار است.(2005 .Mlinarid et al)

تحقیقات محدود انجام شده در زمینه‌ی توانایی عصاره‌ی قارچ در تحریک سیستم ایمنی نیز نشان داده است که پلی ساکاریدهای پروتئینی در سلول‌ های سرطانی سارکوما ۱۸۰ را از طریق تحریک سیستم ایمنی موش‌های آزمایشگاهی قرار می‌دهد. (1982.Kang et al)

همچنین مقایسه‌ی توانایی بازدارندگی عصاره‌ی ۶۰ گونه قارچ دارویی در عملکرد آنزیم لیپاز نشان داد که عصاره‌ی قارچ L.sulphureus در مقایسه با سایر قارچها از بیش‌ترین بازدارندگی برخوردار بوده و این قابلیت حتی از میزان بازدارندگی Orlistat که به عنوان یک ترکیب بازدارنده‌ی مرسوم و با تولید تجاری شناخته شده است نیز بیش‌تر می‌باشد. (2004,.Slanc et al)

بررسی خاصیت سیتوتوکسیک هفت ترکیب تری ترپنویید قارچ نیز نشان داده است این ترکیبات از تکثیر سلول‌های سرطانی لوسمی 60-HL ممانعت به عمل می‌آورند. (2004,.Leon et al)

یک پیشنهاد برای شما:

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلد های ضروری با * مشخص شده است. *